Welkom op mijn site,
Even voorstellen: 
Ik ben Monique Pouels en al vanaf het jaar 2000 ben ik fanatiek met de mopsen bezig ik ben een erkende fokker van dit ras en aangesloten bij de Raad van Beheer op kynologisch gebied in Nederland ik sta geregistreerd onder nr: 263878.
Mijn kennelnaam TOMO NO KAI betekent “vriend voor het leven”en dat is een mops zeker.
Hoe mijn mopsen gekte begonnen is:
Toen ik in de rashondengids aan het kijken was, was de keus snel gemaakt, het moest een mops worden.Het karakter en uiterlijk spraken mij vooral erg aan en na een korte tijd was ik al zo gek van dit ras dat ik er al snel een tweede bij wilde. Mijn grote liefde voor mopsen was niet meer te stoppen en zo hebben we nu een hele mopsenbende hier rondlopen.Ook ben ik op een gegeven moment op zoek gegaan naar mopsen spullen ,ons hele huis is dan ook met mopsen ingericht.
Ik werk partime in de zorg maar eenmaal thuis gaat bijna alle tijd naar de honden en ben ik bijna altijd bezig, ik wandel dagelijks zeker 1,5 uur en in het weekend gaan we vaak naar het bos of strand waar ze lekker los kunnen rennen, en dan hoort er natuurlijk ook nog de dagelijkse verzorging bij en voor de rest natuurlijk lekker veel knuffelen.
Toen een vriendin van mij (ook mopsen fokker) tegen mij zei dat het leuk was een keer een nestje te fokken was ik meteen enthousiast en ben ik mij meer gaan verdiepen in het fokken, ik heb verschillende fokkers om advies gevraagd en ook bij verschillende dierenartsen aangeklopt en veel boeken gelezen.Nu fok ik af en toe een nestje en geniet ervan ,vanaf dat de pups geboren worden ,todat ze naar hun nieuwe eigenaar gaan.Ik besteed er veel tijd aan want ik wil niet alleen mooie ,gezonde pups fokken ,maar ze ook goed socialiseren ,zodat het echte leuke hondjes worden. Ook vind ik de nazorg heel belangrijk en stopt de zorg dus niet als de pups "de deur " uit zijn ,maar ook als de pups bij hun nieuwe baasjes zijn sta ik altijd klaar om met raad en daad bij te staan en waar mogelijk te helpen.De pups zien ontwikkelen, opgroeien, er mee spelen, socialiseren en ze dingen te leren is altijd weer een geweldig leuke tijd, het is ontzettend veel werk en het kost veel tijd en geld maar het allerbelangrijkste is dat het hartstikke leuk is en ik op een verantwoordelijke manier wil fokken omdat de gezondheid van de honden natuurlijk hierbij voorop staat.
Alle honden en pups leven in huis, soms wel druk natuurlijk maar vooral erg gezellig. Ik hou van al mijn honden omdat ze elk echt een eigen persoonlijkheid hebben.Omdat ik een grote groep mopsen heb zie je overal waar je kijkt hier in huis wel een mops ,en al die mopsen leven allemaal in huis in een groep bij elkaar,niet een mops zit apart,alleen als er een mopsendame loops is ,moet die noodgedwongen ,met een of twee vriendinnen als gezelschap,tijdelijk apart in het klooster (onze aanbouw).
Bij goed weer zijn de mopsen veel buiten en houden zich daar bezig met leuke mopsenbezigheden ,zoals spoortjes volgen,stoeien met elkaar,de planten water geven,krijgertje spelen.....Maar bij slecht weer (ondanks dat ze onder de overkapping kunnen ) en in de winter zijn ze veel binnen en zie je mopsen op de bank,in de stoel,in de manden,en in de vensterbank.Het laatste is eindelijk verboden ,maar daar hebben de meeste mopsen geen boodschap aan,alleen de bovenverdieping is echt mopsvrij.
Als ik alleen met mijn mopsenhuisgenootjes ben heb ik geen kind aan ze,af en toe willen ze aandacht van mij en die krijgen ze ook maar verder gaan ze lekker hun eigen gangetje.Maar ... als er visite is veranderen mijn rustige huisgenootjes in kleine aandachttrekkende loedertjes en sloven zij zich behoorlijk uit om bij de visite indruk te maken en aandacht te krijgen.Wie de moed heeft om bij mij en mijn mopsen op bezoek te komen ,is verzekerd van een paar onvergetelijke uurtjes,je moet wel stevig in je schoenen staan en mopsbestendig zijn ,anders ben je hier zo weer weg.Bij binnenkomst krijg je gelijk een hartelijk mopsenonthaal en wordt er flink gesprongen,gelikt en geblaft.Overleef je het mopsenonthaal ,en de aanslag op je trommelvliezen,dan houd je het hier zeker wel een paar uurtjes uit ,en wat zeker is ...... ga je ietwat vermoeid,gehavend,smoezelig en een bijzondere ervaring rijker weer naar huis.
Om te zorgen dat onze bezoekers hier binnen wel een beetje fatsoenlijk kunnen lopen ,en niet letterlijk en figuurlijk over de mopsen struikelen,sluit ik er altijd wel een stel achter het hek of in de aanbouw,bij mooi weer gaan we met de visite buiten zitten en kunnen ze een goed heenkomen zoeken op een tuinstoel,maar bij slecht weer en in de winter moeten we ons binnen zien te vermaken met de visite ,die bij binnenkomst meestal nietsvermoedend op de bank plaatsneemt en dan binnen no time verdwenen is onder een berg mopsen.Rest mij niks anders dan de bedolven visite gauw uit te graven en koffie/thee aan te bieden ,zodat ze kunnen bijkomen van de ietwat chaotische entree.Rustig koffie drinken is er hier helaas niet bij ,want dan eisen de mopsenloedertjes hun aandacht op.
Veel loedertjes hebben daar zo hun truckjes voor:
De een gaat piepgeluidjes maken ,en steelt zakdoekjes uit broekzakken en springt steeds op de salontafel en zorgt dat de koekjes niet oud worden.De ander gaat op haar rug liggen en kijkt dan met haar bekende mopsenlook of iedereen haar wel ziet,of ze maakt hele rare geluidjes en als ze ineens blote tenen ziet bijt ze daar zachtjes in.Weer een ander gaat steeds weer blaffen en heel mooi zitten en dat vind iedereen altijd heel leuk en aandoenlijk,dus succes verzekerd,of hij gaat op zijn rug liggen en maakt daar dan geluidjes bij,Weer een ander gaat in de mand liggen en bijt gaten in de dekentjes en als we buiten zitten gaat hij luid blaffend enorm hard rennen.Sommige zijn dol op haarknotjes , staartjes en veters en gaan daar aan trekken .Een ander gaat aan een knuffel trekken of kruipt heel lief achter de rug van de visite en wast hun kleding of klimt in je nek of op je schouders en vindt het leuk om in je haar te wroeten ,ook haalt ze de post uit de brievenbus ,maar dan moet ik wel snel zijn ,anders heeft zij het al gelezen en niet de moeite waard gevonden om te bewaren ,dus in vele kleine snippers verscheurd.Mijn mopsen zijn heel sociaal en geven heel graag iets aan ons bezoek,ook al is het een stinkende dode pier of een dode muis.De een trekt aan speeltjes in de hoop daar een gat in te maken en prikt regelmatig met zijn nagels in je voet ,en dat voel je.......en ze stopt graag haar hoofd onder je trui ,en loert constant of iemand iets lekkers in zijn hand heeft ,het lukt haar regelmatig om dat dan in een hap weg te roven.Ook vinden mijn honden het leuk om de visite met blote benen als lolly te gebruiken .
Als de koffie op is en alle mopsenacts bekeken,aangehoord en sommige aan de lijve ondervonden wil de visite eindelijk wel weer naar huis om bij te komen.Menig bezoeker kan dan voorlopig geen mops meer zien ,laat staan het woord mops nog uitspreken.....Kortom ,ben je hier eenmaal een keer geweest dan weet je dat je bij een volgend bezoek:
Geen lichte kleding moet dragen, geen veters in je schoenen ,geen zakdoekjes in je zakken ,geen knotje of staartje in je haar moet hebben en geen slippers aan.
Maar ben je een echt hondenmens zoals ik dan geniet je van dit alles en wil je liefst elke week op visite komen en uiteindelijk wil je zelf ook een mops en ben je net als ik al gauw mopsverslaafd!
Ik hoop dat ik veel mensen net als ik, enthousiast kan maken voor dit geweldige ras.
Ik zou het leuk vinden als u een berichtje achterlaat in mijn gastenboek
